Sunday, February 1, 2009

شیطان عزیز


و چون حکم به پایان رسید، در آنحال شیطان گوید خدا به شما به حق و راستی وعده داد و من به خلاف حقیقت و بر شما (برای وعده دروغ خود) هیچ حجت و دلیل قاطعی نیاوردم (و تنها شما را به وعده های دروغین فریفتم) پس امروز شما ابلهان که سخن بی دلیل مرا پذیرفتید مرا ملامت مکنید بلکه نفس پر طمع خود را ملامت کنید که امروز نه شما فریادرس من توانید بود و نه من فریادرس شما. من به شرکی که شما به اغوای من آوردید معتقد نیستم. آری در این روز ستمکاران عالم را عذاب خواهد بود
سوره ابراهیم، آیه بیست و یک

پ.ن.1: و چه عذابی دردناکتر از بی توجهیِ معشوق؟
پ.ن.2: حقیقی یا حقوقی بودن شخصیت شیطان مهم نیست
;-)

2 comments:

صبح روز بعد said...

سلام

من واقعا این دوپست آخر رو پسندیدم. از اون مهمونیا می ری و بعد نفس و شیطان و اغوا گری و .... خیلی آموزنده بود. مرسی.

اگه دلت خواست ما رو هم دعوت اینجور پارتیا بکن تا ما هم صاحب اینجور تجربه های روحانی بشیم.

محمد said...

سلام

مرسي كه مورد توجه واقع شد
دقيقا همونيه كه فكر ميكني

:-D

من از اون مهمونيا ميرم و بهت خبر ميدم لازم نيست تو خودتو مشغول اين چيزاي دنيوي كني و اغوا شي جيگر

;-)